Александр Даржай

               Авамга

Кажан удуп, карак шийип турганыңны
Сагынгаш-даа, билбес мен чоп, күжүр авай.
Оттуг суугу кыдыында-ла турганыңны
Оттуп келген санымда-ла көөр чордум.

Чараштанып, онза кылдыр кеттингениң
Сагынгаш-даа, билбес мен чоп, күжүр авай.
Куураарып оңа берген шыва тонуң
Кударанчыг ырым болуп куттулуп чор.

«Өзе бергеш, көрүп турзун! Үеден бер!
Өрү депшип, улуг дарга апаргаштыӊ
Агайларның сынын каастаар чараш тонун,
Авайым сээӊ эктиӊ орта каап бээр мен.

Сылдыстыгда хаяаландыр чырып чоруур
Сыргалардан белек кылдыр сунар мен!» - деп,
Уйгум келбейн, дээвиирже кайгап алган
Улуг тынып, бодангылап чыткылаар мен…

Амдыы чаа-ла ону сактып ордум, авай,
Аравыска дириг бодуӊ чораан болза,
Агайларныӊ кедер тонун эктиӊге каап,
Алдын сырга эдилээрден – албас боор сен.
«Кеним уруг эргижирээн күскү тонун
Кедип каайн, тɵлдерим!» – деп, дилээр боор сен…

Чараштанып онза кылдыр кеттингениӊ
Сагынгаш-даа, билбес мен чоп, күжүр авай.
Куурарып оӊа берген шыва тонуӊ
Кударанчыг ыры болуп куттулуп чор.